Η ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ ΤΩΝ Γ. ΖΟΥΜΠΟΥΛΙΚΟΥ ΚΑΙ Η. ΚΑΠΙΡΗ ΣΤΙΣ 19/12/1943

Μια εβδομάδα πριν τα Χριστούγεννα, την Κυριακή στις 19/12/1943 οι Γερμανοί κατακτητές εκτέλεσαν δι’ απαγχονισμού δύο συμπατριώτες μας Αντιμαχήτες, τον Γεώργιο Ζουμπουλίκο στην Αντιμάχεια και τον Ηλία Καπίρη στην Κω.

Ο Ηλίας Καπίρης με την γυναίκα του

Οι εκτελέσεις αυτές έγιναν χωρίς ιδιαίτερο λόγο, μόνο για να τρομοκρατήσουν τον πληθυσμό, ώστε να μην προβάλει καμιά αντίσταση. Οι κατηγορίες σαθρές‧ τον μεν Ζουμπουλίκο τον κατηγόρησαν ότι έκοψε καλώδιο τηλεφώνου για σαμποτάζ, τον δε Καπίρη διότι βρέθηκαν αγγλικά αντικείμενα στη μάντρα του.

Η μάντρα του Καπίρη. Στην πόρτα ο γιός του Αντώνης Καπίρης

Το σημείο που βρισκόταν ο Ηλίας Καπίρης όταν πήγαν οι Γερμανοί να τον συλλάβουν.

Ο πρώτος, επειδή δεν γνώριζε, έκοψε το καλώδιο για να δέσει ένα δεμάτι με τα ξύλα και ο δεύτερος, επειδή οι Άγγλοι φεύγοντας άφησαν ρουχισμό στη μάντρα που διέμενε με την οικογένειά του.

Οι Γερμανοί βέβαια δεν καταλάβαιναν απ’ αυτά. Αφού λεηλάτησαν τη μάντρα και έκλεψαν τα τρόφιμα, τον φυλάκισαν, τον βασάνισαν και τον εκτέλεσαν στην Κω, στην κεντρική πλατεία για παραδειγματισμό. Ένα βιοπαλαιστή, πατέρα 9 παιδιών, που δεν είχε κάνει τίποτε. Τα δύο αυτά αθώα θύματα της Χιτλερικής βαρβαρότητας πλήρωσαν με τη ζωή τους τις μεθόδους τρομοκρατίας, που ήθελαν να εφαρμόσουν οι Γερμανοί στην Κω για να φοβούνται οι κάτοικοι και να μην προβάλλουν αντίσταση.

Για τους Γερμανούς η εκτέλεση δεν ήταν μόνο θάνατος αλλά και θέαμα, ώστε να τρομοκρατήσουν τον κόσμο. Έστησαν την κρεμάλα στην μουριά μπροστά στο Τζαμί έφεραν τον μελλοθάνατο με μία ταμπέλα μπροστά του και είπαν στους ιταλούς να σπρώξουν την καρέκλα που στεκόταν. Ο μοίραρχος  Ζουκέλι αρνήθηκε και ένας γερμανός στρατιώτης έσπρωξε την καρέκλα και το θύμα έμεινε μετέωρο. Μετέφεραν κρυφά και έθαψαν το νεκρό στην Αγία Μαρίνα και δεν αποκάλυψαν ούτε στους συγγενείς του πού τον έθαψαν.

Η Αγία Μαρίνα

Όπως μου είπε και ο παλαίμαχος αγωνιστής κ. Δημήτρης Τριπολίτης. «Το γεγονός ότι οι Γερμανοί κράτησαν μυστική την τοποθεσία της ταφής ακόμη και από την οικογένειά του, δείχνει και την απαράδεκτη βαρβαρότητα των ναζιστικών μεθόδων». Όλα αυτά έγιναν με απόφαση του Αυστριακού διοικητή Κω, αντισυνταγματάρχη Ρουφ. Ο επόμενος διοικητής που ήλθε στην Κω, ο Γερμανός Χαϊνεμάγιερ, είπε για αυτά τα εγκλήματα ότι ήταν παράλογα, διότι οι άνθρωποι αυτοί δεν ενόχλησαν τους Γερμανούς. Πιθανώς ο προκάτοχος του Ρουφ, που είχε βιώσει την Αντίσταση στην Ελλάδα, φοβόταν κάτι αντίστοιχο στην Κω. Όμως και αυτός εφάρμοσε το ίδιο ναζιστικό δόγμα και προχώρησε στην εκτέλεση των Θεόκριτο Κώστογλου, Ανεζούλα Πατάκου και Σταματία Περρή ένα μήνα μόλις πριν το τέλος της ναζιστικής Γερμανίας.

Είναι μεγάλος ο φόρος αίματος για να απελευθερωθούν τα Δωδεκάνησα. Δεν ξεχνάμε ποτέ αυτούς τους αγώνες. Αυτό που ξεχάστηκε είναι ότι για όλα τα εγκλήματα της γερμανικής κατοχής, Έλληνες νεκροί, έγκλημα στον Λινοπότη, εξολόθρευση εβραϊκής Κοινότητας και άλλα για τα οποία δεν τιμωρήθηκε ποτέ κανείς. Αυτό προσβάλει τη Δικαιοσύνη και την Ιστορία.

Σήμερα το μόνο που θυμίζει τις εκτελέσεις είναι μια μικρή μαρμάρινη πινακίδα στον πύργο της βασιλέως Παύλου και αυτή λανθασμένη διότι αναγράφει 24/12/43.Παρά τις οχλήσεις μου κατά καιρούς στους αρμόδιους για την σωστή αναγραφή ουδείς ενδιαφέρθηκε. Οι θυσίες όμως αυτών των αθώων ανθρώπων δεν πρόκειται να ξεχαστούν ούτε τι σημαίνει κατοχή και φασισμός.

Για περισσότερες πληροφορίες γι’ αυτά τα γεγονότα, τα περιγράφω με λεπτομέρειες στο https://www.koshistory.gr/ βιβλία, βιβλίο μου «ΚΩΣ 1912-1947. Από την κατοχή στην Ενσωμάτωση». Β. Τόμος σελ 356 - 360.